“De EH is belangrijker dan ooit”

Donateurs Johan en Janny Duinkerken aan het woord.

Toen Johan en Janny Duinkerken hun oudste zoon in 1990 naar de EH lieten gaan, ontdekten ze al snel hoe belangrijk het vormend onderwijs van de EH voor jongeren is. Hun zoon ontwikkelde zich als persoon en in zijn geloof zo dat het voor hen een uitgemaakte zaak was dat zijn jongere broer ook de EH moest doen.

In 2022, 32 jaar later, herhaalde de geschiedenis zich bij twee van hun kleindochters, Davita en Evianne. De dochters van Jan Gerrit en zijn vrouw Carola, die ook het EH Basisjaar had gedaan. Maar dan in omgekeerde volgorde: de jongste, Evianne deed het afgelopen jaar het Basisjaar en stak haar oudere zus Davita aan om het EH-traject aan de EH te volgen. De ervaringen van haar jongere zus lieten Davita beseffen dat haar eigen gekozen ‘feestelijke’ tussenjaar op Curaçao met haar vriendinnen toch niet zoveel inhoud bood. Dat was reden genoeg om ook verdieping te zoeken aan de EH. Dat werd geen teleurstelling. In tegendeel. Het overtrof haar verwachtingen. Beiden getuig(d)en op 17 september 2023  van hun geloof in Jezus Christus en lieten zich in hun Baptistengemeente dopen. Janny: “Een ontroerende dienst met zulke mooie getuigenissen van die meiden die je als opa en oma zo dankbaar en blij maken om dat mee te mogen maken. Want dit hadden we een jaar eerder nooit kunnen denken.”

Andere wereld                                                                                                                                               Johan: “De wereld is voor de jonge generatie van nu wel een totaal andere dan die van ons toen. Wij groeiden op in de periode van de ‘zuilen’. Ieder zat in zijn eigen kerkelijke bubbel. Met het idee dat het daarbuiten, ook in andere kerken, helemaal fout was.  Die zuilen bestaan nu niet meer. Enerzijds goed. Dat verbreed hun blik. En op de EH ontmoeten jongeren elkaar vanuit de breedte van bijbelgetrouwe kerken. Dat geeft een gemeenschappelijke basis maar leert hen ook buiten hun eigen vertrouwde situatie te kijken en de waarde daarvan te ontdekken en te respecteren. Dat is van groot belang voor de toekomst van ons christenen in Nederland. Op de EH leren zij hoofd- en bijzaken van elkaar te onderscheiden.”

EH belangrijker dan ooit                                                                                                                            “Tegelijk staan de jongeren van nu ook onbeschermd in de gure wind van de secularisatie. De veiligheid van vertrouwde kaders is veelal verdwenen. Die heb je als jongere juist nodig om je geloofsidentiteit te vormen. Wij konden van binnenuit die kaders kennis maken met de buitenwereld en hadden wortels genoeg om staande te blijven. Nu is de buitenwereld zo sterk aanwezig met een voortdurende stroom aan informatie van buiten af, ook over het christelijk geloof, dat die een enorme invloed heeft nog voordat zij voldoende geworteld zijn in het geloof. Die zuigkracht is nu sterk en zal in de toekomst nog sterker worden. Het mediageweld via hun smartphone geeft de generatie van onze kleinkinderen zo’n ander beeld van de wereld dan vanuit Bijbelse kaders. Dat overspoelt hen zo dat er gewoon heel weinig ruimte meer is voor geloof in God en voor voeding van het geloof. Ze komen vaak aan inhoudelijke levensvragen vanuit christelijk perspectief niet toe. En hebben dat zelf niet in de gaten. Ouders weten vaak ook niet meer hoe ze dat moeten en kunnen sturen. Daarom is de EH zo’n zegen omdat zij jongeren daar wel op een goede manier bewust van maken. Positief vanuit Bijbelse kaders. Dat is een geweldige benadering. En de positie van een opleiding is dan weer een heel andere om jongeren te bereiken dan dat ouders of kerken dat kunnen. De EH is daarom belangrijker dan ooit, is onze ervaring.” 

Veranderende maatschappij                                                                                                               
“Wat we nu terugzien bij onze oudere kleinkinderen en hun generatie is dat zij niet bewust het christelijk geloof aan de kant zetten maar meegezogen worden door informatie, entertainment met filmpjes en beïnvloeding via de media op hun smartphone waarin het geloof in God totaal geen rol speelt. Het lijkt voor hen dus ‘normaal’ dat het dagelijks leven gaat zonder plaats voor God of in relatie tot geloof. Voor hen is het daarom veel moeilijker het geloof in Jezus Christus concreet een plaats te geven in hun leven. We zien het terug bij onze beide kleindochters. Voorheen waren ze, net als andere jongeren, voortdurend in gesprek met hun vrienden via de telefoon, soms ook als ze bij ons op bezoek waren. Janny hoort dat ook terug bij ouderen die zij bezoekt. Die zijn vaak verdrietig dat ze geen echt contact met hun kleinkinderen krijgen. Eén van hen zei: ‘Als ze komen nemen ze nog al hun vrienden mee om mee te praten. Dan heb je er nog geen sociaal contact aan’.”

Wij groeiden ook op in een samenleving met ‘zondagsrust’. Dat was merkbaar in de buurt ook al ging niet iedereen naar de kerk. De samenleving was erop in gericht. Nu gaat alles continu door. Zij groeien op in een maatschappij waarin die veiligheid en bescherming niet meer bestaat. Dan is het niet gek dat zij worstelen met twijfel aan het geloof en continue worden bevraagd op hun wortels en uitgangspunten.

Dan is een jaar EH zo’n uitkomst. Daar is een veiligheid voor hen als persoon. Daar mogen ze vragen stellen over wat hen raakt en bezighoudt of waar zij mee worstelen. In alle kwetsbaarheid hebben we gemerkt. Dat is de veilige omgeving die ze nodig hebben. Daar komen ze er tenminste ook aan toe om zulke wezenlijke gesprekken te hebben. Zowel onderling met elkaar als met de docenten en begeleiders.”

Moeilijke vragen
“Moeilijke vragen gaan ze op de EH niet uit de weg. Over relaties en seksualiteit, over de Bijbel, over tendensen in de maatschappij en de geest van de tijd, over je taak in het leven, over de Heilige Geest, de rol van de ambten. Noem maar op. Dat kan daar. Daar is tijd en ruimte voor en ook input van goede kennis. Een goede combinatie die jongeren van nu echt verder helpt. Dat enorme goede aanbod aan bezinning leert hen anders naar God en zichzelf te kijken. Het maakt hen bewust van wat hen in de weg zit om voluit christen te zijn, bewust te worden in welke wereld ze leven en wat ze nodig hebben om daar goed mee om te gaan vanuit geloof. Die positieve benadering en sfeer is kostbaar. Onze kleindochters zijn best heel verschillend en hebben het ook nodig gehad dat ze op de EH mochten zijn wie ze zijn. Dat gaf ruimte om te leren wie God is en te ontvangen wat veilig is in het leven. Dat opende ook hun ogen voor wat goed is en geluk geeft.”

Hard werken  
“Het is een misvatting te denken dat een jaar EH een jaar freewheelen is en weinig uitvoeren. In tegendeel. Onze kleindochters, waarvan Evianne, hebben het VWO heeft gedaan en Davita heeft een HBO-studie afgerond en zij zeggen dat ze nog nooit zo hard hebben moeten werken als op de EH. De stimulans om te lezen, je te verdiepen en na te denken over jezelf, God en de wereld maakt het heel intensief. Maar dat levert ook veel op als goede voorbereiding op verder studeren: ze hebben een eigen visie gevormd vanuit Bijbelse kaders die hen weerbaar maakt in de samenleving, op de universiteit of het hbo. Dat zien wij als grootouders als grote winst van dit tussenjaar: zelfstandig kunnen denken en een eigen koers durven varen in je leven. Dat leren is nodig voordat je gaat studeren.”

Doe de EH aan je kleinkind cadeau 
Wij steunen de EH financieel omdat we de urgentie zien van deze vorming voor jongeren. Dat mag wat kosten. En dat moeten we met elkaar als christenen doen. Ook daarin worden van ons keuzes gevraagd.” Janny: “Ik hoor wel eens van andere oma’s dat ze hun kleinkinderen willen stimuleren hun diploma op de middelbare school te halen. Ze zeggen dan: ’Als je het haalt krijg je een cadeau’ of ’Als je slaagt mag je van ons geld een verre of mooie reis maken’. Dan zeg ik: ‘Geef je kleinkind het collegegeld om een jaar of half jaar de EH te doen. Dat is een waardevoller cadeau! Wij vinden dat het mooiste wat je hen kan meegeven.’ Dat zagen we ruim dertig jaar geleden bij onze kinderen en nu ook weer bij onze kleindochters. Nu hebben ze daar een leven lang profijt van dus dat is de moeite van de investering waard.”

Rol van de ambassadeur  
“De jongere generatie gaat je aan het hart. Je voelt de spanning waarin zij hun weg moeten vinden als persoon en als gelovige in deze maatschappij. Je ziet wat zij zich vaak nog niet bewust zijn en je wilt hen de beste basis meegeven. Ik heb het er vaak over met ouders in ons netwerk of in de kerkelijke gemeente. Als we dat allemaal doen kunnen we samen veel betekenen voor hen. Nu en in de toekomst”.

Artboard facebook google+ instagram linkedin maps pinterest twitter vimeo youtube world